Αυτό είναι ίσως το πιο συχνό ερώτημα που τίθεται σήμερα σχετικά με τον Θεό... και δεν είναι μια εύκολη ή γρήγορη απάντηση. Τις περισσότερες φορές, το άτομο που κάνει την ερώτηση βλέπει τη ζωή και την ύπαρξη αποκλειστικά μέσα από τον φακό “αυτής της ζωής”, με άλλα λόγια, “αυτής της προσωρινής ζωής... στη γη”... με διάρκεια ζωής 80, 90 ή ακόμη και 100 χρόνια. Η προοπτική τους περιορίζεται σε ό,τι συμβαίνει εδώ... και σταματά στο σημείο του θανάτου.  

Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι αυτή η ζωή, όσο σημαντική και αν είναι, είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι της απόλυτης ύπαρξής μας στην αιωνιότητα... η οποία διαρκεί “για πάντα”. Αν αυτή η προσωρινή ζωή ήταν “το μόνο που υπάρχει”, τότε είναι αλήθεια ότι για πολλούς η ζωή θα φαινόταν εντελώς άδικη, αφού κάποιοι θα είχαν τόσο ευκολότερη ζωή από άλλους... αλλά δεν είναι έτσι.

Εμείς είμαστε αυτοί που βλέπουμε μέσα από αυτόν τον φακό... αλλά ο Ουράνιος Πατέρας μας, ο Αιώνιος Θεός, βλέπει τα πράγματα τέλεια... από μια αιώνια και Ουράνια προοπτική. Βλέπει τον τρόπο με τον οποίο θα εξελιχθούν τα πράγματα στο μέλλον... και αυτό κάνει όλη τη διαφορά στον κόσμο.

Γνωρίζουμε και κατανοούμε τις “τελικές” προθέσεις του Θεού μέσω των υποσχέσεων που μας έχει δώσει στις γραφές. Για την ακρίβεια, τα δύο τελευταία κεφάλαια της Βίβλου αποκαλύπτουν μια σύντομη περιγραφή του αιώνιου σπιτιού μας στον Ουρανό... εκεί όπου ο ίδιος ο Θεός θα ζει “μαζί μας”. Μιλώντας βιβλικά, αυτή η πρόσκαιρη ζωή εδώ στη γη δεν προοριζόταν ποτέ να μας φέρει την απόλυτη εκπλήρωση. Είναι απλώς μια σκιά των ένδοξων πραγμάτων που έχει ετοιμάσει ο Θεός για εμάς στον Ουρανό.

Ακολουθούν μερικές μόνο γραφές που σχετίζονται με αυτή την ερώτηση και την απάντηση: 

“Και γνωρίζουμε ότι σε όλα τα πράγματα ο Θεός εργάζεται για το καλό εκείνων που τον αγαπούν, που έχουν κληθεί σύμφωνα με τον σκοπό του”. Ρωμαίους 8:28

“Μακάριος είναι αυτός που επιμένει στη δοκιμασία, διότι, αφού αντέξει στη δοκιμασία, θα λάβει το στεφάνι της ζωής που ο Κύριος έχει υποσχεθεί σε όσους τον αγαπούν”. Ιάκωβος 1:12

Και όσον αφορά την ανάστασή μας στο μέλλον... 

‘Έτσι θα γίνει και με την ανάσταση των νεκρών. Το σώμα που σπέρνεται (αυτό το σώμα που έχουμε τώρα) είναι φθαρτό, ανασταίνεται (το σώμα που θα έχουμε) άφθαρτο- σπέρνεται σε ατίμωση, ανασταίνεται σε δόξα- σπέρνεται σε αδυναμία, ανασταίνεται σε δύναμη- σπέρνεται σώμα φυσικό, ανασταίνεται σώμα πνευματικό”.”

Βλέπετε, λοιπόν, ότι και αν συμβεί σε αυτή τη ζωή, καλό ή κακό, αν είναι ασθένεια ή υγεία, σύντομη ή μακρά ζωή, ευλογίες ή δυσκολίες... τελικά ο Θεός θα την κάνει καλή... περισσότερο από καλή... απίστευτα καλή... για εκείνους που Τον αγαπούν και Τον ακολουθούν.

Ο απόστολος Παύλος, αφού επισκέφθηκε θαυματουργικά τον Ουρανό, λέει: “Θεωρώ ότι τα σημερινά μας βάσανα δεν είναι άξια να συγκριθούν με τη Δόξα που θα αποκαλυφθεί σε μας”.”

Πρέπει επίσης να απαντήσουμε με τη σημασία της ΠΙΣΤΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ανεξάρτητα από το πώς φαίνονται τα πράγματα εδώ. Ο Θεός είναι καλός και ό,τι κάνει είναι καλό. Δεν μπορεί και δεν θα ενεργήσει διαφορετικά. Δεν ΓΝΩΡΙΖΕΙ απλώς το μέλλον, αλλά κρατάει το μέλλον στα χέρια Του. Ό,τι έχει υποσχεθεί, θα το κάνει. Και πάλι, η απάντησή μας πρέπει πάντα να πέφτει στην στοργική αγκαλιά του Δημιουργού μας, ο οποίος πλήρωσε ένα τόσο απίστευτα υψηλό τίμημα για εμάς... που για πάντα, θα ξέρουμε πάντα πόσο αξίζουμε γι' Αυτόν.

Το ερώτημα αυτό μας οδηγεί στον ίδιο τον ορισμό της πίστης. Το φυσικό μυαλό λέει “Δείξε μου... και μετά θα πιστέψω“, ωστόσο ο Θεός ουσιαστικά λέει στη Βίβλο ”Πρώτα πίστεψε και μετά θα σου δείξω".” 

Ένα παράδειγμα θα μπορούσε να είναι ο “άνεμος”. Δεν μπορούμε να δούμε τον άνεμο κυριολεκτικά, αν και σίγουρα βλέπουμε τα “αποτελέσματα” του ανέμου. Μπορούμε να δούμε ότι ο άνεμος υπάρχει από το πώς επηρεάζει τα πράγματα γύρω του. Φυσικά, κανένας νοήμων άνθρωπος δεν αμφισβητεί την ύπαρξη του ανέμου, ωστόσο δεν είναι άμεσα ορατός. Ο Θεός λέει στην Προς Ρωμαίους 1, ότι έχει αποκαλύψει ξεκάθαρα τον εαυτό Του μέσω αυτών που έχει δημιουργήσει... ακόμη και σε σημείο που λέει ότι ο άνθρωπος είναι “χωρίς δικαιολογία”. 

Ο Θεός περιμένει από εμάς να καταλάβουμε αυτά τα πράγματα όταν παρατηρούμε όμορφες ανατολές και ηλιοβασιλέματα, μαγευτικά βουνά, κρυστάλλινα ποτάμια, πουλιά που κελαηδούν... την απεραντοσύνη του σύμπαντος καθώς κοιτάζουμε τον νυχτερινό ουρανό... το θαύμα της γέννησης... την όραση, την ακοή, την αφή... την αγάπη μεταξύ δύο ανθρώπων... και μυριάδες άλλα θαύματα αυτής της ζωής. Ο Θεός έχει αποκαλύψει ξεκάθαρα τον εαυτό Του μέσα από αυτά.

Οι Γραφές μας δείχνουν τη μία ιστορία μετά την άλλη ότι ο Θεός αγαπά την πίστη... και πόσο πολύ Τον “ευχαριστεί” (Εβραίους 1:6). Ένα εδάφιο, το Β΄ Κορινθίους 5:7, το λέει ξεκάθαρα: “Περπατάμε με ΠΙΣΤΗ και όχι με ΟΡΑΣΗ”. Με αυτόν τον τρόπο ο Θεός με τη μεγάλη Του σοφία επέλεξε να διακρίνει το ένα άτομο από το άλλο. Είναι στην πραγματικότητα ο αποφασιστικός παράγοντας για το πού θα περάσει ένα άτομο την αιωνιότητα. Σε ένα σημείο, ο Ιησούς λέει απλά: “Μη φοβάστε, μόνο πιστέψτε”. Μάρκος 5:36. Πρέπει να γίνουμε σαν μικρά παιδιά, είπε ο Ιησούς... και απλά να εμπιστευτούμε τον λόγο του Θεού ότι είναι αυτός που λέει ότι είναι και ότι το μέλλον θα είναι ακριβώς όπως λέει ότι θα είναι. 

Τέλος, μια άλλη σπουδαία απάντηση είναι να μοιραστούμε τη δική μας προσωπική ιστορία... τη δική μας μαρτυρία για το τι έχει κάνει ο Θεός για εμάς. Λίγα πράγματα μπορούν να είναι τόσο ισχυρά όσο η δική μας προσωπική μαρτυρία!

Αυτό είναι ένα ερώτημα που πιθανώς έχει τεθεί από κάθε άνθρωπο κάποια στιγμή στη ζωή του. Η ζωή έχει τα χαμηλά της σημεία, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο άνθρωπος. Σκεφτόμαστε: “Δεν θα μπορούσε ο Θεός να είχε παρακάμψει την περίσταση και να την αποτρέψει εντελώς; Και φυσικά, θα μπορούσε. Όντας παντογνώστης, γνωρίζει όλα τα πράγματα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Βλέπει τα πράγματα πριν καν συμβούν. Έτσι, τόσο η λογική όσο και η βιβλική απάντηση πρέπει να είναι ότι ό,τι ο Θεός θέλει ή επιτρέπει, γνωρίζει ότι τελικά θα εξελιχθεί σύμφωνα με το αιώνιο σχέδιό Του και για το απόλυτο καλύτερό μας. Και πάλι, αυτό απαιτεί πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό και στον λόγο Του. Συγκεκριμένα, στις πολλές υποσχέσεις του λόγου Του που μας λένε πόσο πολύ μας αγαπάει... πόσο πολύτιμοι είμαστε γι' Αυτόν... και πώς σχεδιάζει να μας ευλογήσει στο μέλλον... στον Ουρανό.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορείτε να προσεγγίσετε αυτό το ερώτημα. Ο ένας είναι να επανέλθετε με μια ερώτηση. “Αλήθεια; Λοιπόν, ας υποθέσουμε ότι κάνετε λάθος; Μπορεί να σας απαντήσουν... “Ας υποθέσουμε ότι κάνετε λάθος;”. Μπορείτε τότε να πείτε: “Αν εγώ κάνω λάθος και εσείς έχετε δίκιο... τότε είμαστε και οι δύο στην ίδια βάρκα... τελειώνει το ίδιο και για τους δύο μας” “Αλλά αν εγώ έχω δίκιο και εσείς έχετε άδικο... τότε έχετε χάσει τη βάρκα”. “ΔΕΝ θα τελειώσει το ίδιο και για τους δυο μας”. Επειδή ο λόγος του Θεού λέει ότι υπάρχουν ΜΟΝΟ ΔΥΟ μέρη που θα πάει ο άνθρωπος μετά το θάνατο... είτε στον Παράδεισο είτε στην Κόλαση”. “Είσαι διατεθειμένος να ρισκάρεις με την αιωνιότητά σου;”

Μια άλλη καλή απάντηση έχει ως εξής... “Φίλε, έχεις ΠΟΛΛΗ ΠΙΣΤΗ!” Τότε μπορεί να πουν κάτι σαν: “Τι εννοείς... Εσύ είσαι ο θρησκευόμενος;”. Τότε μπορείτε να πείτε: “Όχι... έχεις ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΠΙΣΤΗ από μένα” “Για μένα, το μόνο που έχω γνωρίσει ποτέ είναι να ζω... να υπάρχω... Το μόνο που θυμάμαι είναι να είμαι εδώ... να είμαι ζωντανός”. Δεν χρειάζεται πολλή πίστη για μένα για να πιστέψω ότι απλά “θα συνεχίσω να υπάρχω... θα συνεχίσω να ζω”. Τώρα εσείς, από την άλλη πλευρά... Πιστεύετε σε κάτι που εσείς ή εγώ δεν έχουμε δει ή βιώσει ποτέ. Πιστεύεις ότι κάποια μέρα δεν θα είσαι ζωντανός... παρόλο που δεν το έχεις βιώσει ποτέ αυτό. Βλέπετε, ο δικός σας τρόπος σκέψης απαιτεί πολύ περισσότερη πίστη απ” ό,τι ο δικός μου!"